Onsterfelijk onmisbaar

Dwars door de tranen schijnt de zon
Een gouden reflectie op een zee van verdriet
Het mengt zich met de stilte van herinnering
Als een regenboog die je amper ziet

Ik grijp ernaar
Maar ze is ongrijpbaar
Niet opgeven, anders vasthouden
Want jij bent onsterfelijk onmisbaar

Zo ver weg en toch zo dichtbij
Duizend lichtjaar gevangen in een seconde
In een flits ben je weer bij mij
Als donderslag bij heldere hemel

Nu zie ik je met mijn ogen dicht
Ik hoor je in alles wat er niet meer is
Ik voel de zonnestralen op mijn gezicht
En ik put kracht uit het gemis